فال ابجد با اسم و نام مادر: حرف‌به‌حرف و برج طالع

کارینای (KarinAI) اسم شما و اسم مادرتان را حرف‌به‌حرف به عدد ابجد تبدیل می‌کند، جمع دو اسم را بر ۱۲ تقسیم می‌کند و از باقیمانده برج طالع را درمی‌آورد. همهٔ حساب جلوی چشم شماست و هر عدد را می‌توانید خودتان هم بسنجید.

برای شروع، اسم خودتان را در کادر اول بنویسید و اسم مادر را در کادر دوم. فقط جمع ابجد یک اسم یا یک عبارت را می‌خواهید؟ کادر دوم را خالی بگذارید؛ برج نمی‌آید، اما هر حرف با عددش و جمع کل را می‌بینید.

ابجد کبیر چطور حساب می‌شود؟

ابجد کبیر به هر حرف عددی می‌دهد: الف تا طاء ۱ تا ۹، یاء تا صاد ۱۰ تا ۹۰ و قاف تا غین ۱۰۰ تا ۱۰۰۰. جدول ۲۸ حرف دارد و جمع ابجد یک اسم همان جمع عدد حرف‌هایش است.

این عددها با فرهنگ‌های معین و عمید و با جدول مقالهٔ «ABJAD» در دایره‌المعارف ایرانیکا (Encyclopaedia Iranica) یکی است. لغت‌نامهٔ دهخدا هم حرف‌ها را در همین دسته‌ها می‌آورد: یکان، دهگان، صدگان و هزار.

ترتیب حرف‌ها در هشت کلمه جمع شده است: ابجد، هوز، حطی، کلمن، سعفص، قرشت، ثخذ، ضظغ. این صفحه همین ترتیب رایج شرقی را به کار می‌برد. ترتیب دیگری هم هست که عدد شش حرف را عوض می‌کند.

حرف‌هایی که جدول قدیمی جای جدا برایشان ندارد

جدول بالا ۲۸ حرف دارد، اما اسم‌های فارسی حرف‌های دیگری هم دارند. این ابزار برای هر کدام قراردادی دارد و همه‌شان اینجاست:

• پ چ ژ گ مثل «ب ج ز ک» شمرده می‌شوند: ۲ و ۳ و ۷ و ۲۰. ایرانیکا می‌نویسد این حرف‌های افزودهٔ فارسی در جدول ابجد عدد ندارند.
• آ، أ، إ، ٱ و ء هر کدام ۱ هستند، مثل «ا». «آ» دو بار شمرده نمی‌شود. فرهنگ‌های معین و عمید خانهٔ اول جدول را «همزه» می‌نامند و برایش ۱ می‌آورند.
• ئ مثل «ی» است (۱۰) و ؤ مثل «و» (۶).
• ة و ۀ مثل «ه» هستند (۵).
• ى و ي مثل «ی» (۱۰) و ك مثل «ک» (۲۰) شمرده می‌شوند؛ این‌ها شکل عربی همان حرف‌های فارسی‌اند.
• تشدید و حرکت‌ها شمرده نمی‌شوند و حرف مشدد یک بار حساب می‌شود، پس «محمّد» و «محمد» یکی‌اند. فاصله، نیم‌فاصله و کشیده هم شمرده نمی‌شوند و زیر نتیجه هم اسمی از آن‌ها نمی‌آید.
• هر چیز دیگری که دیده می‌شود، مثل رقم، حرف لاتین، علامت نگارشی و شکلک، شمرده نمی‌شود و زیر نتیجه فهرست می‌شود تا ببینید چه چیزی کنار رفته است.
• نوشتار شمرده می‌شود، نه تلفظ. «مونا» و «منا» جمع‌های متفاوتی دارند، چون «و» در یکی نوشته شده و در دیگری نه.

چرا یک اسم در دو ابزار دو جمع می‌گیرد؟

ابزارهای ابجد دربارهٔ چند حرف هم‌نظر نیستند: «ء»، «ئ»، «ؤ»، «ۀ» و «ى». بعضی از این حرف‌ها را اصلاً نمی‌شمارند و بعضی برایشان عدد می‌گذارند. اگر اسمی یکی از این‌ها را داشته باشد، دو ابزار می‌توانند دو جمع و دو برج بدهند.

مثال: «مائده» با نام مادر «زهرا».

• «ئ» را ۱۰ بشمارید: «مائده» ۶۰ می‌شود و «زهرا» ۲۱۳، جمع ۲۷۳. ۲۷۳ بر ۱۲ می‌شود ۲۲ و باقیمانده ۹: برج نهم، قوس (آذر).
• «ئ» را نشمارید: «مائده» ۵۰ می‌شود، جمع ۲۶۳. ۲۶۳ بر ۱۲ می‌شود ۲۱ و باقیمانده ۱۱: برج یازدهم، دلو (بهمن).

فرق از جمع و تقسیم نیست؛ از این است که «ئ» شمرده شود یا نه.

این ابزار جواب اول را جواب اصلی می‌گیرد. وقتی اسم‌ها یکی از «ء ئ ؤ ۀ ى» را داشته باشند، خوانش دوم را هم کنارش می‌نویسد: همهٔ این حرف‌ها را از هر دو اسم کنار می‌گذارد و جمع و برج را دوباره درمی‌آورد. حرف‌هایی که فرق ایجاد می‌کنند در جواب علامت دارند. اگر برج دو خوانش یکی باشد، همین را می‌نویسد و باز هر دو جمع را نشان می‌دهد.

«آ»، «ة»، «ك» و «ي» خوانش دوم ندارند. برای همین «فائزه» با «ئ» و «فایزه» با «ی» در خوانش اصلی یک جمع می‌گیرند؛ فرقشان فقط وقتی پیدا می‌شود که «ئ» کنار گذاشته شود. اگر جوابتان با جای دیگری نمی‌خواند، اول ببینید اسم را با کدام حرف نوشته‌اید.

فال ابجد با اسم مادر: از جمع به برج

قاعده‌ای که صفحه‌های فال ابجد به کار می‌برند و این ابزار هم از آن پیروی می‌کند، سه قدم است:

مثال با باقیمانده ۰: «زهرا» ۲۱۳ است و «فاطمه» ۱۳۵. جمعشان ۳۴۸ می‌شود. ۳۴۸ بر ۱۲ می‌شود ۲۹ و باقیمانده ۰، پس برج دوازدهم، حوت (اسفند).

مثال با باقیمانده ۱: «علی» ۱۱۰ است و «مهدی» ۵۹. جمعشان ۱۶۹ می‌شود. ۱۶۹ بر ۱۲ می‌شود ۱۴ و باقیمانده ۱، پس برج اول، حمل (فروردین).

شمارهٔ برج با شمارهٔ ماه یکی است: برج اول فروردین است و به همین ترتیب تا برج دوازدهم، اسفند.

در تقویم برجی قدیم، خود ماه‌ها هم به نام همین برج‌ها خوانده می‌شدند: حمل، ثور، جوزا و تا آخر.

این «برج طالع ابجدی» از اسم‌ها درمی‌آید و لازم نیست با برج ماه تولد شما یکی باشد. جنسیت، اسم پدر و تاریخ تولد در این حساب نقشی ندارند. همه‌اش بازی با حرف و عدد است و برای سرگرمی.

ابجد در ماده تاریخ

در ادبیات فارسی ابجد را برای ساختن «ماده تاریخ» به کار می‌برده‌اند: عبارتی کوتاه که جمع عدد حرف‌هایش سال یک رویداد را می‌دهد. فرهنگ معین همین را می‌گوید.

نمونهٔ آشنایش «عدل مظفر» است که بر سر در مجلس شورا نوشته شده و تاریخ فرمان مشروطیت مظفرالدین‌شاه را می‌رساند. «عدل» ۱۰۴ می‌شود (ع ۷۰ + د ۴ + ل ۳۰) و «مظفر» ۱۲۲۰ (م ۴۰ + ظ ۹۰۰ + ف ۸۰ + ر ۲۰۰). جمعشان ۱۳۲۴ است، یعنی سال ۱۳۲۴ هجری قمری.

ایرانیکا مثال دیگری از مرگ اکبر شاه، پادشاه گورکانی هند، می‌آورد: جمع «فوت اکبر شه» ۱۰۱۴ هجری قمری است، یعنی ۱۶۰۵ میلادی. اینجا «شاه» باید بدون الف، یعنی «شه»، نوشته شود تا جمع به سال برسد. با «شاه» جمع ۱۰۱۵ می‌شود. در ابجد نوشتار شمرده می‌شود و یک الف بیشتر یا کمتر نتیجه را عوض می‌کند.

«عدل مظفر» یا «فوت اکبر شه» را در کادر اول بنویسید و کادر دوم را خالی بگذارید تا جمعشان را حرف‌به‌حرف ببینید.

تفسیر برج در چت

وقتی هم اسم خودتان و هم اسم مادر نوشته شده و برجی درآمده، زیر جواب دکمهٔ «تفسیر برج طالعم را بپرس» می‌آید. زدنش شما را به چت رایگان کارینای می‌برد و در کادر پیام درخواستی آماده می‌گذارد.

در این درخواست فقط نام برج هست، همان برج خوانش اصلی. اسم شما، اسم مادر، جمع‌ها، باقیمانده، ماه و خوانش دوم در آن نیست. درخواست فقط در همین تب مرورگر می‌ماند و تا خودتان در چت دکمهٔ ارسال را نزنید، جایی نمی‌رود.

آنچه چت می‌نویسد را یک مدل هوش مصنوعی نوشته است؛ آن را برداشتی برای فکر کردن بدانید، نه پیش‌بینی.